آه از این روزهای بی تو بودن که راحت میگذرد...

 

عادت کرده ایم به نبودنت و نیامدنت و پشت پرده بودنت

عادت کرده ایم نباشی و گاهی و تنها گاهی برایت اشک بریزیم

عادت به تنهایی شده است درد ما جماعت

 

جماعتی شلوغ و پر از افکار خوانده و نا خوانده که تو را گم می کند در میان راه های پر پیچ و خم زندگی بی تو

جماعتی که تو را گوشه دفتر روزمرگی هایش نهاده و گاهی در میان دلتنگی هایش ورق میزند و میبیند

ما جماعتی دل تنگیم اما نه همیشه

وقتی نانمان گران شد

وقتی سخت کرفت دنیا بر ما

وقتی دنیا را نگون دیدیم و بر وفق مراد نبود

وقتی ......

 

بیخیال آقا

گوش نده به حرفهای من بی مقدار که

من نیز جزو همان جماعتم...