این سخنان را امیرالمومنین علی علیه السلام درموقعی فرموده است که به آن حضرت گفتند که طلحه و زبیر را تعقیب ننمایند و در این سخنان توضیحی درباره صفت خود می دهد که فریب فریبکاران را نمی خورد.

1-سوگند به خدا،من مانند کفتار (آن حیوان احمق) نخواهم بود که در طول بروز هشدارها بخوابد تا جوینده اش پیدایش کند و صیادش بفریبد و به دامش اندازد.

(زمانه هنگام بروز هشدارهای ریز و درشت است و ما همواره تحت تعقیب صیادان روزگار!!!مبادا کفتار صفت شویم.....)

2-من همواره به کمک انسان حق طلب،اعراض کنندگان از حق را ؛و با انسان حق شنو که مطیع وظایف الهی است،گنهکار آَشوبگر را خواهم کوفت تا آنگاه که واپسین روز حیاتم مرا رسد.

(یکی از وظایف مومنین این است که تا آخر عمر خویش به کمک افراد  حق طلب و مطیعا بامر الله با گنهکاران . معرضین به مقابله برخیزد.

اینان جلوی چشمان ما هستند؛چه کار کرده ایم؟؟؟)

3-سوگند به خدا،من آن هنگام که خداوند متعال پیامبرش را به پیشگاه خود خوانده است تا به امروز همیشه از حق قانونی خود رانده شده ام و دیگران در قلمرو اختصاصی من به تاخت آمده اند.

(.......) !